Chcesz zacząć gotować na parze, ale nie wiesz od czego zacząć ani jakie sprzęty wybrać. W tym artykule pokażę Ci, jak krok po kroku wykorzystać gotowanie na parze w codziennej kuchni, od wyboru parowaru po praktyczne przepisy. Zobaczysz też, co naprawdę warto parować, a czego lepiej unikać.
Jak gotować na parze – korzyści i porównanie z innymi metodami
Gotowanie na parze pozwala przygotować zdrowy posiłek bez zbędnego tłuszczu, a jednocześnie utrzymać naturalny smak i kolor produktów. Produkty nie mają kontaktu z wodą, dlatego straty witaminy C i witamin z grupy B są mniejsze niż przy gotowaniu w wodzie, gdzie cenne składniki po prostu wypłukują się do wywaru. Para ma ok. 100–110°C, delikatnie rozluźnia struktury komórkowe warzyw, dzięki czemu są miękkie, ale nie rozpadają się.
Taka technika daje też świetny efekt sensoryczny. Dania są jędrne, soczyste i aromatyczne, zwłaszcza gdy dodasz świeże zioła, przyprawy i bulion zamiast samej wody. Brak smażenia oznacza też mniej akrylamidu i utlenionych tłuszczów, więc potrawy są lżejsze dla żołądka, a jednocześnie bardziej sycące niż rozgotowane jedzenie z tradycyjnego garnka.
| Metoda | Wpływ na tłuszcz | Zachowanie składników odżywczych | Tekstura | Przykładowe potrawy |
| Gotowanie na parze | Bez dodatku tłuszczu lub jego minimalna ilość | Wysokie, mniejsze straty witamin rozpuszczalnych w wodzie | Jędrna, soczysta, naturalny kolor | Warzywa, ryby, pierś z kurczaka, dim sum |
| Gotowanie w wodzie | Bez tłuszczu, ale częściej z sosami i zasmażkami | Niskie do średnich – witaminy przechodzą do wody | Często miękkie, czasem wodniste i rozgotowane | Zupy, ziemniaki, makarony |
| Smażenie | Wysoka zawartość tłuszczu, wchłanianie oleju przez produkt | Niższe – wysoka temperatura niszczy część witamin | Chrupiąca skórka, ryzyko wysuszenia środka | Kotlety, steki, warzywa w panierce |
| Pieczenie | Średnia – dodatek oleju, masła, skórek | Średnie – zależne od czasu i temperatury pieczenia | Zrumieniona powierzchnia, możliwe wyschnięcie | Drób, zapiekanki, warzywa korzeniowe |
Gotowanie na parze pozwala połączyć zdrowy posiłek ze smakiem, który jest naprawdę smaczne i aromatyczne, a dodatkowe pomysły możesz podejrzeć w popularnym poradniku „Jak gotować na parze, aby było smacznie – 7 trików i sztuczek”.
Gotowanie na parze minimalizuje utlenianie witamin rozpuszczalnych w wodzie – dla najlepszej świeżości kroj warzywa równo, gotuj je krótko, a większe kawałki pomagają zachować strukturę i aromat.
Jak wybrać parowar – rodzaje urządzeń i kiedy je stosować
Przy wyborze urządzenia do gotowania na parze zwróć uwagę na kilka parametrów, które realnie wpływają na wygodę gotowania. Istotna jest pojemność (czy gotujesz dla jednej osoby, czy dla czteroosobowej rodziny), moc w przypadku sprzętów elektrycznych, liczba poziomów, a także materiał – stal nierdzewna, szkło czy ceramika pozwalają na łatwe czyszczenie i są neutralne dla smaku. Liczy się też dostępny budżet oraz to, czy wolisz parowar elektryczny, klasyczny garnek do gotowania na parze Demeyere lub Pyrex, czy tradycyjny parownik bambusowy.
Jeśli chcesz szybko porównać różne modele parowarów, podczas zakupu sprawdź w szczególności następujące kryteria:
- pojemność wyrażoną w litrach lub przybliżonej liczbie porcji, aby zmieścić cały obiad za jednym razem,
- moc urządzenia w watach (W) w przypadku parowaru elektrycznego, by nie czekać długo na nagrzanie,
- obecność timerów, automatycznych programów i wyłączania po zakończeniu gotowania,
- materiał koszyków i wkładów – stal, szkło, silikon lub bambus, wpływający na trwałość i smak,
- dodatkowe funkcje, takie jak miski na ryż, pojemniki na sosy, podgrzewanie czy możliwość mycia elementów w zmywarce.
Parowar elektryczny – funkcje, czasomierz i ograniczenia
Parowar elektryczny to wygodne rozwiązanie, gdy chcesz gotować bez zajmowania palników na kuchence. Typowe modele mają moc około 800–1500 W, pojemność całkowitą w granicach 6–10 litrów i 2–4 poziomy, dzięki czemu przygotujesz jednocześnie warzywa, ryby i mięso. Wiele urządzeń Tefal, na przykład linia Vitacuisine Compact, oferuje timer, automatyczne wyłączanie, gotowe programy czasowe i możliwość regulacji intensywności pary w zależności od składników.
W takich parowarach szczególnie przydatne są następujące funkcje, o których opłaca się poczytać w instrukcji i nauczyć się z nich korzystać:
- timer z sygnałem dźwiękowym, który odmierza czas gotowania dla konkretnych składników,
- programy wielofazowe, pozwalające zaczynać od mięsa, a potem dołożyć warzywa,
- automatyczne uzupełnianie wody i ciągłe parowanie bez konieczności przerywania pracy,
- specjalne tacki i miski do gotowania ryżu, omletów, dużych kawałków mięsa czy deserów na parze.
Musisz jednak uważać na kilka ograniczeń takich urządzeń. Zbyt mocne załadowanie wszystkich pięter sprawia, że para nie ma jak krążyć, przez co jedne potrawy są jeszcze twarde, a inne już miękkie. Na pokrywie i w tacach zbiera się kondensat, który może skapywać na potrawy i je zbytnio zmoczyć, jeśli nie opróżniasz zbiorniczka. Dochodzi też konieczność regularnego odkamieniania, bo twarda woda skraca żywotność sprzętu, a przy małych porcjach prosty garnek z wkładem do gotowania na parze zużyje zwykle mniej energii niż duży elektryczny kombajn.
Garnek piętrowy i parownik bambusowy – zalety i praktyczne zastosowania
Klasyczny garnek do gotowania na parze z metalowymi sitkami piętrowymi nagrzewa się szybko, dobrze trzyma temperaturę i łatwo go umyć, także w zmywarce. Mocny płomień lub płyta indukcyjna zapewniają intensywne parowanie, więc warzywa, ryby i mięso robią się sprawnie, a stal nierdzewna jest neutralna dla aromatu. Parownik bambusowy działa delikatniej – bambus wchłania część skroplin, para jest „suchsza”, a jedzenie zyskuje lekko orzechowy, naturalny akcent zapachowy, idealny do dań azjatyckich.
Zarówno garnek piętrowy, jak i parownik z bambusa sprawdzą się w innych sytuacjach, dlatego warto mieć w głowie kilka przykładów ich najlepszego wykorzystania:
- garnek piętrowy świetnie nadaje się do gotowania warzyw, ryb, delikatnego mięsa drobiowego, ryżu i kasz na rodzinny obiad,
- parownik bambusowy jest idealny do dim sum, pierożków, bułeczek bao, delikatnych warzyw azjatyckich i małych porcji ryżu.
Bambus wymaga trochę innej pielęgnacji niż stal. Po użyciu parownik myj w letniej wodzie z odrobiną łagodnego detergentu, nie namaczaj go długo, a potem dokładnie osusz ręcznikiem i dosusz na powietrzu, najlepiej w przewiewnym miejscu. Trzymaj go z dala od wilgotnych szafek, aby uniknąć pleśni, a dno możesz okresowo nacierać neutralnym olejem roślinnym, co zabezpieczy włókna przed pękaniem.
Jak gotować w parowarze – zasady, woda i układanie składników
W każdym urządzeniu do gotowania na parze producenci zaznaczają poziom MIN i MAX wody, których trzeba pilnować. Wlewanie zimnej wody wydłuża czas, zanim para zacznie działać, za to gorąca lub wrząca woda przyspiesza gotowanie i jest dobrym rozwiązaniem, gdy szybko chcesz przygotować warzywa. Nie zalewaj zbiornika powyżej górnej kreski, ponieważ wtedy wrzątek może pryskać, a przy zbyt niskim poziomie ryzykujesz przegrzanie grzałki lub przypalenie garnka.
Bardzo ważne jest też odpowiednie ułożenie składników na poszczególnych poziomach. Nie zatykaj wszystkich otworów w sitach i nie przepełniaj koszyków, inaczej para nie będzie mogła równomiernie krążyć. Warto korzystać z misek i żaroodpornych pojemników na soczyste dania, omlety na parze, kasze oraz sosy, dzięki czemu sok z mięsa czy ryby nie spłynie na inne składniki. Pod delikatne potrawy możesz ułożyć liść kapusty pekińskiej, który ogranicza przywieranie.
Podczas planowania rozmieszczenia składników w parowarze dobrze sprawdza się kilka prostych zasad, które łatwo zapamiętasz:
- niżej układaj produkty, które gotują się dłużej i są cięższe, jak ziemniaki lub pierś z kurczaka,
- wyżej kładź warzywa o krótszym czasie gotowania i cieńsze plastry, na przykład brokuły lub cukinię,
- nie zakrywaj całkowicie otworów parowych, zostawiaj wolne przestrzenie między kawałkami,
- produkty o intensywnym zapachu, szczególnie ryby, możesz oddzielać od reszty, używając osobnej miski lub pergaminu,
- małe składniki, jak groszek, pierożki lub dim sum, kładź na podkładzie z liścia kapusty albo pergaminu z dziurkami, aby nie przelatywały przez otwory.
Dobrym nawykiem jest także krótkie nagrzanie parowaru przed ułożeniem szczególnie delikatnych produktów, takich jak ryby czy omlety. Po kilku minutach, gdy para jest już stabilna, wkładasz jedzenie i skracasz tym samym całkowity czas gotowania. W trakcie dłuższego parowania sprawdzaj poziom skroplin i wody, w razie potrzeby odlewaj nadmiar kondensatu z tacek, a wrzącą wodę uzupełniaj wrzątkiem, by nie obniżać temperatury w komorze.
Nie napełniaj zbiornika powyżej maksymalnego oznaczenia – zbyt mała ilość wody przegrzewa urządzenie i grozi uszkodzeniem, a zbyt duża sprawia, że gorące skropliny pryskają na potrawy.
Ile czasu gotować poszczególne składniki – orientacyjne czasy w minutach
| Składnik | Porcja/krojone | Orientacyjny czas [min] | Uwaga |
| Brokuł | Różyczki średniej wielkości | 6–8 | Cieńsze różyczki zmiękną szybciej, łatwo je rozgotować |
| Kalafior | Różyczki | 8–10 | Większe kawałki potrzebują bliżej górnej granicy czasu |
| Marchewka | Plastry 0,5 cm | 8–12 | Cieńsze krążki lub słupki będą gotowe szybciej |
| Ziemniaki | Małe w całości lub kostka | 15–25 | Drobna kostka ugotuje się bliżej 15 minut, większe ziemniaki dłużej |
| Słodkie ziemniaki | Kostka lub plastry | 15–20 | Miąższ szybko mięknie, łatwo uzyskać konsystencję puree |
| Groszek zielony | Mrożony lub świeży | 3–5 | Najlepiej kontrolować co minutę, by pozostał jędrny |
| Filet z ryby | 150–200 g, średnia grubość | 8–12 | Cieńsze filety, np. z dorsza, bliżej 8 minut, grubszy łosoś około 12 |
| Pierś z kurczaka | Cała lub połówki | 18–25 | Im grubszy kawałek, tym dłuższy czas; warto sprawdzić w najgrubszym miejscu |
| Omlet na parze | Mieszanka jaj w miseczce | 8–12 | Cienka warstwa ścina się szybciej, wyższa porcja wymaga więcej minut |
| Pierożki/dim sum | Małe pierożki | 10–15 | Mrożone potrzebują bliżej 15 minut, świeże krócej |
Podane czasy są orientacyjne, ponieważ zależą od wielkości kawałków, rodzaju naczynia i mocy urządzenia, dlatego warto co pewien czas sprawdzać miękkość produktów.
Jak ugotować soczewicę na parze?
Soczewica ugotowana na parze jest sypka, aromatyczna i świetnie nadaje się do pasztetów, zapiekanek czy past do chleba. Najlepiej sprawdza się soczewica zielona i soczewica brązowa, bo zachowują kształt i nie rozpadają się tak szybko jak soczewica czerwona. Ziarna trzeba wcześniej opłukać, a twardsze odmiany warto krótko namoczyć, a następnie gotować w misce lub pojemniku ustawionym w komorze parowaru z niewielką ilością wody, która w czasie parowania zostanie wchłonięta.
Przygotowanie soczewicy na parze dobrze przeprowadzić według prostych kroków, które ułatwią uzyskanie odpowiedniej konsystencji:
- odmierz odpowiednią porcję soczewicy, wsyp do miski i dokładnie przepłucz pod bieżącą wodą,
- twardsze odmiany, jak soczewica zielona lub brązowa, możesz namoczyć przez około 30–60 minut, aby skrócić czas gotowania,
- przełóż soczewicę do żaroodpornej miski, zalej wodą w proporcji mniej więcej 1 część soczewicy na 1–1,2 części wody,
- ustaw miskę w parowarze lub na sitku nad wrzącą wodą, uruchom parowanie,
- paruj, aż ziarna zmiękną, mieszając delikatnie raz lub dwa w trakcie i sprawdzając, czy nie trzeba dodać odrobiny wody,
- na końcu spróbuj kilka ziaren – powinny być miękkie, ale nie rozgotowane; jeśli są zbyt twarde, paruj jeszcze kilka minut.
Dla ułatwienia możesz przyjąć orientacyjne czasy gotowania: soczewica czerwona zwykle mięknie po około 10–15 minutach i łatwo się rozpada, tworząc konsystencję do gęstych farszy. Soczewica zielona oraz soczewica brązowa potrzebują przeważnie 20–25 minut, zachowują bardziej jędrny kształt i nadają się do sałatek oraz jako dodatek do dań głównych. Odmiana Puy, o twardszej strukturze, może wymagać 22–30 minut, a po ugotowaniu warto doprawić całość solą, oliwą, świeżymi ziołami, majerankiem, oregano albo mieszanką garam masala.
Co można gotować na parze – lista produktów i kiedy unikać tej metody
Na parze przygotujesz naprawdę szeroką gamę produktów, dzięki czemu możesz skomponować pełny posiłek bez użycia patelni. Świetnie sprawdzają się warzywa (brokuły, kalafior, fasolka szparagowa, cukinia), delikatne ryby, chude mięso drobiowe, owoce morza, tofu, jajka w specjalnych wkładkach, pierożki dim sum oraz częściowo także ryż i kasza w przeznaczonych do tego pojemnikach. Parować można też owoce, na przykład jabłka czy gruszki, które zamienią się w lekkie desery.
Wiele produktów dobrze reaguje na parę wodną, ale są też takie, którym lepiej zapewnić smażenie lub pieczenie i warto rozróżniać te grupy przed planowaniem obiadu:
- dobrze parują się brokuły, marchewka, kalafior, ziemniaki, łosoś, dorsz, pierś kurczaka, tofu, pierożki, dim sum, kasza i ryż w specjalnych miseczkach,
- gorzej wypadają steki wołowe, kotlety z chrupiącą panierką, dania wymagające mocnej karmelizacji, twarda kukurydza, buraki czy tłuste marynaty, które lepiej reagują na wysoką temperaturę piekarnika lub patelni.
| Kiedy stosować parę | Kiedy unikać pary |
| Gdy chcesz przygotować lekkostrawne warzywa dla dzieci lub osób na diecie – zachowują kolor, witaminy i jędrność. | Przy stekach, kotletach schabowych czy burgerach, gdzie istotna jest przypieczona skórka i intensywna karmelizacja. |
| Kiedy zależy Ci na soczystych rybach i drobiu bez panierki, bez ryzyka wysuszenia mięsa. | W potrawach wymagających silnego zrumienienia, jak pieczone ziemniaki, zapiekanki z serem czy pizza. |
| Do gotowania ryżu, kaszy i makaronu w pojemnikach, gdy chcesz mieć danie o sypkiej strukturze. | Przy bardzo twardych warzywach korzeniowych, jak duże buraki, które szybciej ugotujesz w tradycyjnej wodzie. |
| Gdy przygotowujesz dim sum, kluski, pyzy, knedle lub pierożki, które mają pozostać miękkie i wilgotne. | W przypadku tłustych marynat na bazie dużej ilości oleju, cukru lub miodu, gdzie lepszy efekt da pieczenie. |
Jak gotować na parze bez parowaru?
Nie musisz od razu kupować dużego urządzenia Tefal czy innej marki, żeby sprawdzić, czy gotowanie na parze jest dla Ciebie. W wielu kuchniach świetnie sprawdzi się sitko lub durszlak ustawiony nad garnkiem z wodą, klasyczny garnek z wkładem, a także parownik bambusowy położony na rondlu lub woku. Możesz też wykorzystać żaroodporne naczynie umieszczone nad wodą lub specjalny pojemnik do mikrofali przeznaczony do gotowania na parze.
Aby bezpiecznie i wygodnie korzystać z takich domowych rozwiązań, dobrze jest przejść przez kolejne etapy pracy dla każdej metody:
- sitko lub durszlak nad garnkiem – dobierz garnek tak, by sitko opierało się stabilnie, wlej 2–3 cm wody, doprowadź ją do wrzenia, ułóż produkty na sitku, przykryj szczelną pokrywką i pilnuj, aby woda nie dotykała żywności,
- parownik bambusowy nad rondlem lub wokiem – nalej wodę do naczynia, tak by nie sięgała bambusowego dna, ustaw parownik, ułóż jedzenie, przykryj bambusową pokrywką i gotuj na średnim ogniu,
- naczynie żaroodporne lub metalowa kratka – umieść kratkę lub odwrócony talerz w garnku, wlej wodę poniżej poziomu rusztu, na ruszcie postaw naczynie z potrawą, całość dokładnie przykryj i gotuj, aż jedzenie zmięknie,
- pojemnik do mikrofali do gotowania na parze – nalej wodę do dolnej części pojemnika zgodnie z oznaczeniem, ułóż produkty w górnym wkładzie, zamknij, ustaw odpowiednią moc mikrofali oraz czas i po kilku minutach sprawdź miękkość.
Przy takich zastępczych konstrukcjach zawsze kontroluj stabilność całości, aby garnek z sitkiem czy parownik bambusowy nie przesunął się podczas gotowania. Pokrywka powinna możliwie szczelnie przylegać, żeby para nie uciekała bokiem i by nie wydłużać niepotrzebnie czasu obróbki. Uważaj też przy zdejmowaniu przykrycia, bo gorąca para i skropliny mogą prysnąć – odchylaj pokrywkę od siebie, a w razie potrzeby zmniejsz ogień, zanim zajrzysz do środka.
Przepisy praktyczne – szybkie i smaczne dania na parze
W tym bloku znajdziesz kilka prostych przepisów, dzięki którym wykorzystasz gotowanie na parze w praktyce, bez skomplikowanych składników. Każde danie opisane jest krok po kroku, z przybliżonym czasem przygotowania i liczbą porcji, tak abyś mógł łatwo dopasować przepis do swojego dnia. Wystarczy parowar, garnek z wkładem lub parownik bambusowy i kilka podstawowych dodatków.
Łosoś na parze z cytryną i koperkiem
Aromatyczna, soczysta ryba z delikatnym aromatem cytryny, idealna na lekki obiad lub kolację. Całość: około 20 minut, porcja dla 2 osób.
- 2 filety z łososia po 150–180 g,
- 1 cytryna,
- pęczek koperku lub świeżych ziół,
- 2 łyżki oliwy,
- sól, pieprz, ewentualnie odrobina białego wina.
- Filety z łososia opłucz, dokładnie osusz i delikatnie posmaruj oliwą.
- Posyp solą, pieprzem, częścią posiekanego koperku i skrop sokiem z cytryny.
- Ułóż łososia w misce żaroodpornej lub na pergaminie w parowarze, obłóż plasterkami cytryny.
- Wlej do zbiornika wodę lub odrobinę białego wina, nastaw parę na około 10–12 minut.
- Podawaj od razu, posypując resztą koperku i polewając sokiem, który zebrał się w misce.
Mieszanka warzyw na parze z sosem cytrynowo-czosnkowym
Kolorowy dodatek do obiadu lub samodzielne danie dla osób na lżejszej diecie. Całość: około 25 minut, porcja dla 3–4 osób.
- 1 mały brokuł,
- 2 marchewki,
- garść fasolki szparagowej,
- 2 łyżki oliwy,
- 2 ząbki czosnku,
- sok z 1/2 cytryny, pieprz, świeże zioła.
- Warzywa umyj, brokuły podziel na różyczki, marchewkę pokrój w plastry, fasolkę pozbaw końcówek.
- Ułóż warzywa w parowarze według czasu gotowania, twardsze niżej, delikatniejsze wyżej.
- Gotuj na parze około 10–12 minut, aż staną się miękkie, ale nadal jędrne.
- W misce wymieszaj oliwę, sok z cytryny, przeciśnięty czosnek, pieprz i posiekane świeże zioła.
- Gorące warzywa przełóż do dużej miski, polej sosem i delikatnie wymieszaj.
Szybka soczewica z ziołami na parze
Sycący dodatek do obiadu albo baza do past i sałatek, przygotowana według opisanej wcześniej techniki parowania. Całość: około 30–35 minut, porcja dla 3 osób.
- 1 szklanka soczewicy zielonej lub brązowej,
- 1,1–1,2 szklanki wody,
- 2 łyżki oliwy,
- 1 łyżeczka majeranku,
- 1 łyżeczka oregano lub ziół prowansalskich,
- sól, pieprz, opcjonalnie odrobina czosnku.
- Soczewicę przepłucz, możesz namoczyć ją przez około 30 minut, aby skrócić czas gotowania.
- Przełóż do miski żaroodpornej, zalej odmierzoną ilością wody.
- Ustaw miskę w parowarze lub na sitku nad garnkiem z wrzącą wodą.
- Gotuj na parze 20–25 minut, aż ziarna będą miękkie, a większość wody wchłonięta.
- Po ugotowaniu dopraw oliwą, ziołami, pieprzem i solą, delikatnie wymieszaj.
Proste pierożki warzywne na parze (dim sum w wersji domowej)
Małe, miękkie pierożki inspirowane kuchnią azjatycką, idealne jako przekąska lub kolacja. Całość: około 40 minut, porcja dla 3 osób.
- opakowanie cienkiego ciasta na pierożki (lub cienko rozwałkowane ciasto pierogowe),
- 1 szklanka drobno posiekanych warzyw (kapusta pekińska, marchew, cebulka, szczypiorek),
- 1 łyżka sosu sojowego,
- 1 łyżeczka oleju sezamowego,
- imbir starty, czosnek, pieprz.
- Warzywa drobno posiekaj, wymieszaj z sosem sojowym, olejem sezamowym, imbirem i czosnkiem.
- Na każdym kawałku ciasta ułóż porcję farszu i dokładnie zlep brzegi, formując małe pierożki.
- Wyłóż dno parownika bambusowego pergaminem z otworkami lub liściem kapusty pekińskiej.
- Ułóż pierożki w odstępach, gotuj na parze około 10–12 minut, aż ciasto stanie się półprzezroczyste i miękkie.
- Podawaj z sosem sojowym lub pikantnym dipem.
Deserowy budyń waniliowy na parze
Delikatny, kremowy deser bez przypalonego dna, idealny także dla dzieci. Całość: około 30 minut, porcja dla 3–4 osób.
- 500 ml mleka lub napoju roślinnego,
- 3 żółtka,
- 3 łyżki cukru lub ksylitolu,
- 2 łyżki mąki ziemniaczanej,
- ziarenka z laski wanilii lub ekstrakt waniliowy.
- Wymieszaj żółtka z cukrem, wanilią i mąką, a następnie stopniowo wlej ciepłe mleko, dokładnie mieszając.
- Przelej masę do małych foremek lub jednej większej formy żaroodpornej.
- Przykryj folią lub talerzykiem, aby skropliny nie kapały bezpośrednio na deser.
- Ustaw foremki w parowarze, gotuj na parze około 20–25 minut, aż budyń się zetnie.
- Ostudź lekko przed podaniem, możesz dodać owoce gotowane na parze lub cynamon.
Każdy z tych przepisów łatwo zmodyfikujesz, dodając inne zioła, mieszanki przypraw (np. garam masala), bulion zamiast wody czy różne dodatki warzywne, a jeśli chcesz pogłębić technikę, sięgnij po wspomniane „7 trików i sztuczek”, które pozwalają jeszcze lepiej wykorzystać potencjał pary w codziennej kuchni.
Pro tip kuchenny: Przed włożeniem delikatnych filetów rybnych do parowaru osusz je ręcznikiem papierowym i bardzo lekko posmaruj olejem, co ograniczy przywieranie i pomoże zachować apetyczną, sprężystą teksturę.
Co warto zapamietać?:
- Gotowanie na parze zachowuje więcej witamin (C, z grupy B) niż gotowanie w wodzie, nie wymaga tłuszczu, daje jędrną, soczystą teksturę i ogranicza powstawanie akrylamidu oraz utlenionych tłuszczów.
- Przy wyborze parowaru kluczowe są: pojemność (liczba porcji), moc 800–1500 W (dla modeli elektrycznych), liczba poziomów (2–4), materiał (stal, szkło, ceramika, bambus) oraz funkcje typu timer, programy, automatyczne wyłączanie i możliwość mycia w zmywarce.
- Podstawowe zasady parowania: pilnowanie poziomów MIN/MAX wody (najlepiej gorąca do szybszego startu), nieprzepełnianie koszyków, układanie twardszych produktów niżej, delikatnych wyżej, oddzielanie intensywnie pachnących składników oraz kontrola kondensatu i czasu (np. brokuł 6–8 min, filet z ryby 8–12 min, pierś z kurczaka 18–25 min).
- Na parze najlepiej przygotowywać warzywa (brokuły, kalafior, marchew, ziemniaki), ryby, chude mięso drobiowe, tofu, dim sum, ryż, kasze, soczewicę i owoce; unikać tej metody przy stekach, panierowanych kotletach, daniach wymagających mocnej karmelizacji i bardzo twardych warzywach korzeniowych (np. duże buraki).
- Gotowanie na parze bez specjalnego parowaru jest możliwe dzięki sitku/durszlakowi nad garnkiem, garnkowi z wkładem, parownikowi bambusowemu na rondlu/woku, kratce z naczyniem żaroodpornym lub pojemnikowi do mikrofali – kluczowe są stabilność konstrukcji, szczelna pokrywka i zachowanie dystansu między wodą a żywnością.